Odkryli go starożytni Egipcjanie, którzy też jako pierwsi zbadali jego właściwości.

W medycynie niekonwencjonalnej aloes to roślina hodowana w domu i stosowana doraźnie w  drobnych zadrapaniach, skaleczeniach i oparzeniach. Jego działanie nie ogranicza się do zewnętrznego, bowiem aloes można np. pić w postaci soku z aloesu. Niektórzy uważają wręcz, że takie stosowanie tej rośliny jest znacznie bardziej korzystne.

W skład aloesu wchodzi ponad 200 czynnych biologicznie składników, w tym m.in. polisacharydy, witaminy, enzymy, aminokwasy i minerały. Jedna z gazet – „The Journal of Enyjronmental Science and Health” pisze, że aloes ma działanie antybakteryjne, przeciwwirusowe i przeciwgrzybiczne, przez co wspomaga system odpornościowy i zwalcza toksyny i patogeny atakujące go. Gazeta, powołując się na opinie dietetyków i lekarzy pisze też o szczególne roli jednego ze składników aloesu – mukopolisacharydów, które regenerują komórki ludzkie i nawilżają chrząstki i stawy, co pomaga w przyswajaniu substancji odżywczych. Kiedy brakuje ich w organizmie pojawiają się infekcje, bóle stawów, obrzęki i problemy trawienne.